GAZEL-İ FANİ

Fezan diyarından çıkıp,düşmüşüm yollara,

Sakir-i Mehdiyim,gidiyem şehit olmaya.

Tâaşuk-ı Ali ile Abad anlatılmaz burada,

Men geçirem bir faniye ahvalimi anlatmaya.

Aşkımı anlatacak istirem gülcemalime karşı,

Kemale ermek içun Abad,delerdi yücelarsı.

ÜStün arsı delebilecekken uğruna neler yapmaya,

Bu meczup aşık,giderken Baser-i darağacına.

Rohhaseler görmez gözüm,berheme ederem cehreme,

Ab-ı bade reng akıtıram,görmez mi zalm-ı eyenen.

Bağlamam almışam,çalaram Ozan Veysel gibi,

Ama olmuş gözlerim,berheme edemem çehrene.

Yâr deyirem sana yârdın,yardın gönlümü çünkü.

Raks ettiren zihnime bir sen vardın çünkü.

Anlat abi diysen maruzatımı ne mutlu Abad'a hayat.

Maksatım bellidir,beni anlayınız bir madumal hayat.

Abadi