UNUTMAM GEREK

Ne umudum var,ne de inancım artık.

Kalbimin kırıklarını al ve çık.

Ne günahım vardı bilmem

Seni sebepsizce severken..

Her gün gülüşünü seyrettim,

Sadece hayalinle yetindim.

Bazen bir bakışınla sevindim,

Herkese öyle baktığını anlamıyordum.

Yaralarıma dönüp yine seni sordum.

Resmini baş ucuma koydum.

Seni kalbime gömmüştüm ben,

Bu yüzden başkası geçmez içimden.

Bilemedin sevgimin değerini,

Kalbim sana ağır geldi.

Sığamadın dünyalarıma,

Tekim bu koca boşlukta.

Yazık ettin bize,

Ve onca hayallerime.

Her seferinde seni sevmiyorum desen de,

İnanmıyor kalbim söylediklerine.

Ne olurdu bir gün beni kırmasaydın?

Ya da uzattığım elimi tutsaydın?

Gücü kalmadı artık gönlümün,

Sen ona güldükçe yaklaşıyor ölümüm.

Ne diyeceğini bilemiyordun ya hani,

Umursamıyordun ya beni?

Gözyaşımdan bile utanmadın belki,

Unutmak zorundayım artık seni…